Onschuldig ben je.. Liggend daar in het zonlicht, de stralen kriebelend op je kleine babylijf. Prachtig.. Dat is het enige en juiste woord dat ik er voor heb.

Prachtig ben je.. Spelend in de zandbak, je mollige beentjes bloot, je gezichtje ernstig geconcentreerd..

Liefdevol ben je.. Op je schoot de nieuwe baby! Klein en teer en jij houdt haar vast vol liefde, je ogen glanzend van trots..

Teleurgesteld ben je.. Buiten gezet, te groot voor op schoot, te veel, te oud..

Vertederd ben je.. Groot genoeg om het nieuwe broertje te verschonen, hem zijn flesje te geven.. Van hem te houden, in hem jezelf te zien en gelukkig te zijn..

Totaal verslagen ben je.. Te klein voor het verlies, te groot om er aan voorbij te gaan.. Te kwetsbaar om dit mee te maken, te bang om te huilen..

Moedig ben je, strelend over zijn hoofdje, staand naast de kist.. Geraakt ben je, door alle geuren, alle mensen, de muziek.. Geradbraakt ben je, negen jaar ben je..

Gebukt ga je.. Alles gaat door. Je moet groeien, je moet bloeien, maar het wil niet.. het gaat niet meer..

11 ben je..Je woont met je moeder en zusje bij je opa en oma. Niets is meer hetzelfde. Je kent de weg niet meer en het leven is een vreemde..

14 ben je..Het leven is zwaar.. Je vader drinkt te veel. Je bent een volwassene. Je bent de vrouw en het kind.. De weg nog steeds kwijt..

20 ben je.. En nog lang niet volwassen.. Mannen vertrouw je niet meer..
5, 12 en 18 was je toen ze zich aan je vergrepen..

26 ben je.. Een sprankje hoop.. Leven groeit in je hart en in je buik. Je straalt, je bent prachtig.. Ze opent je hart en je ziel..

29 ben je.. Je bent gezegend met nog een nieuw leven, nog een dochter die haar armen naar je uitstrekt, en tegelijkertijd je ogen opent naar de wereld en jezelf.. Prachtig..

30 ben je.. Je doet de deur open, staat op de drempel met je baby en je kleuter, je bent sterk, je bent moedig, je stapt de deur door, alleen..

35 ben je.. Herboren..Gelouterd en bemind door het echte leven, sta je op de aarde, aan je hand de aartsengel. Eindelijk ben je gevonden, geliefd door een gelijke, prachtig, hartstochtelijk, geborgen, gelukkig..

Michael..

Remember those walls I built
Well baby they’re tumbling down
And they didn’t even put up a fight
They didn’t even make a sound
I found a way to let you in
But I never really had a doubt
Standing in the light of your halo
I got my angel now

ja hoor, dat heb ik weer… wil ik eindelijk eens open en eerlijk gewoon rechtuithethart gaan bloggen, is mijn blog weg..

Weg al die eerlijke woorden en gedachten.. Zou dat nu een teken van boven zijn? Zo van, Kirsten, pas op… Kijk nou uit wat je allemaal schrijft, niet iedereen is zo als je liefste vrienden en jijzelf. Zoveel woorden en gevoelens worden verdraaid uit zijn verband gerukt… Maar goed. Het leek me een goed voornemen voor 2009. Dat ik er het type niet naar ben om zich in raadselen te verhullen, dat weet iedereen die me kent inmiddels wel. Echter, op papier is het zo definitief, zo zwart op wit.. En toch ga ik het weer pogen. Misschien dat mijn hoofd dan is wat leger raakt en mijn hart wat minder zwaar.

Dat laatste komt er een stuk deprimerender uit dan dat ik me over het algemeen voel. Meestal voel ik me namelijk sterk, vrolijk, medelevend, lief, verstandig en helemaal goed. Toch maken natuurlijk de minder fijne gevoelens die ik heb veel meer indruk. Het is nogal een heftig jaar geweest (niet dat ik zoveel x91minder heftigex92 jaren heb gehad hoor, maar van dit jaar mag het toch wel gezegd worden met een uitroepteken).

Niet alleen ben ik heftig aan het herstellen geweest van een auto-ongeluk waarvoor ik nu eigenlijk nog steeds een afrondend gesprek met het AMC-traumateam moet plannen, tel daar nog even bij op: wederom een teveel aan antibiotica waardoor mijn buik het ff niet meer zag zitten, de start van een eigen zaak, het mede-organiseren van een tweetal evenementen waarvan 1tje voor 16000 bezoekers, PRmanagement van een startend ICT bedrijf en 2 dochters van 4 en 7 met liefde en aandacht opvoeden.. ook had ik besloten dat ik maar eens in therapie moest vanwege mijn heftige toestanden rondom de liefde. Nu vond ik een psycholoog wel wat zwaar en bij mij draait het dan waarschijnlijk toch weer uit op gezellig theedrinken, want in mijn koppie is niets mis. Na een screening werd het dus ook: non-communicatieve therapie, want lullen kan ik wel (hahaha, daar kon ik dus wel smakelijk om lachen).

Maar goed, in de categorie kop in het zand, waarvan ik nu bijna kwartet heb, heb ik al verzameld:

wil voicemail van AMC niet luisteren want dat betekent dat ik toch echt een afspraak moet maken.. en dat is voor mijn eigen bestw

wil meerkeuze vragen van traumateam niet beantwoorden want dat betekent dat ik er over na moet denken hoe het nu gaat.. en toch is dat voor mijn eigen bestwil

ben blij dat de pmt-therapeute een vasthoudende tante is en blijft bellen voor afspraken, want ik kon me er niet toe zetten weer een afspraak te maken, terwijl dat toch echt voor mijn eigen bestwil is

wil niet terug smssen naar verre vriendin, omdat die mijn kop in het zand technieken altijd door heeft.. Shit, toch al kwartetx85

Misschien is dit ook wel weer een mooi einde van een eerste recht-uit-het-hart maar nu ook eens zonder-blad-voor-de-mond BLOG.

Nou ja, ik had natuurlijk beloofd weer meer te gaan schrijven. Niet dat ik niet schrijf hoor op het moment.. Mijn buro-tje ligt vol met schrijfopdrachten, Speed & Gein mailingen en ik heb dit jaar al meerdere opdrachten voor de krant geschreven.. Beetje Journalistje spelen, mensen interviewen en een mooi verhaaltje van maken, best gaaf om te doen! En ik ben op het moment hard bezig om alle sociale contacten bij te houden en iedereen terug te krabbelen, emailen en schrijven, want ik loop een beetje achter , sorry daarvoor.. Om dan nog maar niet te spreken van alle zakelijke mail die er uit gaat.. Nee, geen gebrek aan lettertjes aan mijn kant. Maar het echte schrijven over wat me bezig houdt, zoals ik een paar jaar geleden zo goed als iedere dag trouw deed (zie voor wat overblijfselen bijvoorbeeld www.liefie.web-log.nl ) daar komt het nog niet zo van. En, zoals ik in mijn vorige blog al schreef, dat is jammer, want ik maak genoeg mee. Ik kan je alleen al hele verhalen vertellen over het leven van mijn dochters. Allebei op en top meisje, lekker vrolijk en.. daar komt het.. allebei into het dichten. En dan heb ik het niet over sinterklaasgedichtjes maar echte gedichten over wat ze voelen. Zelfs kleine Lara van 4 die zich al heel wat voelt met haar 1 meter 4, die dicht van alles bij elkaar. Het is dat ze nog niet schrijven kan, want anders schreef ze boeken vol. Maar ook Amber van amper 7 jaar die haar hele gevoel blootlegt in gedichten, die menig volwassen dichter-wannabee het schaamrood op de kaken zouden brengen. Prachtig vind ik het.. Echt prachtig. Daar kan ik nou echt stil van worden…

De Pelgrim
De pelgrim heeft in zijn voorgaande fases zoveel meegemaakt, dat hij helemaal op zichzelf wordt teruggeworpen. Hij heeft enorm veel geleerd, maar moet nu ook nog leren hoe hij al die kenns integeert in zijn leven.

Algemeen
Je hebt heel wat levenservaring opgedaan en er is maar weinig waar jij van staat te kijken. Op dit moment zul je ervaren dat veel mensen jou om raad komen vragen. Soms vertel jij dingen waar je zelf verbaasd over bent. Je denkt veel na en zoekt altijd naar de diepere betekenis van alles. Je bent momenteel wat in jezelf gekeerd en hebt weinig behoefte aan gezelschap. Spirituele zaken interesseren je en je wilt bepaalde dingen nader onderzoeken.

Liefde
De liefde laat nog wel even op zich wachten voor alleenstaanden. De weg is lang, maar de hoop gloort in de verte. Houd je liever bezig met jouw innerlijke behoeften en ga niet wanhopig op zoek.
Als je een partner hebt, maak je nu een rustige periode door waarin je je afsluit van anderen. Voor je partner is dat niet zo leuk, maar jij hebt daar nu eenmaal veel behoefte aan. Van binnen ben je wat rusteloos, al zal niet iedereen dat aan je merken. Je weet niet goed wat je wilt en of de relatie je wel genoeg te bieden heeft. Het groeien van een relatie kost tijd, niet alles zal meteen van een leien dakje gaan.

Werk
Je hebt tijd nodig om de dingen op een rijtje te zetten. Het eerste succes is bereikt, maar hoe zet je dit voort? Waar kan je iets aan veranderen en hoe blijf je actueel? Je beseft dat je nog een lange weg te gaan hebt voor je echt krijgt wat je wilt, maar dat is voor jou geen probleem. Je bent bereidt om je voor de volle honderd pocent in te zetten en zoekt naar alle mogelijke manieren om je kennis te verbreden. Er is een grote kans dat je een cursus gaat doen.

In een tijd waarin vanzelfsprekende zaken, zoals leven & gelukkig zijn, ineens niet meer vanzelfsprekend zijn, waarin de schreeuw van de twijfel het ‘zijn’ overstemt. Wat zo zeker leek, wat zxf3 goed voelde, wat de oplossing leek, voelt als een zwart, angstig gat.

Een laagje kleurige verf over een ondergrond van wrange braakheid. De eerste barstjes verschijnen. De wind waait, stormt en draait met de dag, het uur, de minuut. Het grijpt me soms ineens naar de keel, laat me naar adem snakken, keert mijn maag binnenste buiten, maakt mijn stem onhoorbaar, vooral voor mijzelf..

Het maakt, dat ik het spoor bijster raak. Alsof ik de weg naar de stem van mijn verstand even kwijt ben. Als verstijfd en verdoofd luister ik naar de stem van de twijfel. Als de laatste echo met een snik mijn lichaam verlaat, groeit het besef dat ik op zoek moet naar de stem van mijn hart..

Heel stil en klein hoor ik een snik van heimwee, een fluistering van angst en de vraag, waar deze angst door wordt gevoedt. Het antwoord laat zich niet in het gezicht kijken, geeft druppelsgewijs stukjes prijs van een angstig verleden, vol verwarring en dualiteit.

In mijn hoofd vormt zich de vraag hoe ik mij bevrijden kan van het verdriet en de desillusie, het gevoel van heimwee en de onmacht van het ongrijpbare van deze unheimlichkeit, omdat ik niet weet waar ik naar verlang..

De moeder in mij is duidelijke en wil alleen maar het beste voor haar dochters, de prachtige prinsesjes met hun glanzende ogen en hun zachte hartjes.

De vrouw in mij hunkert naar passie, het leven, de liefde. Zij duwt de sluimering en de dromerigheid naar het verleden.

"Ik wil voelen, hunkeren, voelen, ervaren, zijn, leven!"

Kirsje, Marcel & Hermann

[url=http://www.freewheelingwalibi.nl]http://www.freewheelingwalibi.nl[/url]

Be ware! And… Be There!!

Francis is een lieve ook pasgescheiden vriendin met 2 kindjes, net als ik. Sterker nog, haar dochtertje heet ook Lara net als de mijne. En Lara was jarig vandaag! De grote kleine meid werd 3 en wij gingen haar verrassen met kadootjes en een liedje. Gauw na het werk de kindjes opgehaald en in het autootje naar Francis getuft. Lekker eten samen en Amber en Mike speelden met elkaar alsof ze elkaar gisteren nog gezien hebben. Amber zat bij Mike in de klas, vorig jaar en toen was er een rivaliteit tussen hem en de toen ook 4jarige Sam om Amber. Leuk incident van toen: Sam sloeg Mike omdat Mike steeds met Amber zat te zoenen… Tis wat! Mijn dochter is echt een prinsesje maar ik had nooit verwacht dat ze toen al het onderwerp van mannenrivaliteit zou zijn…